چوب، برای بسیاری تنها یک ماده خام برای ساخت وسایل است، اما برای من، «چوب» زنده‌ترین موجود جهان است؛ موجودی که صبر کردن را به انسان می‌آموزد و در هر گره‌اش، قصه‌ای نهفته دارد. من «امین فروتنی» هستم و بیست سال است که تمام هستی‌ام را در رگ‌های چوبِ گردو و نارنج جاری کرده‌ام.